Οι αγορές ταύρων γεννιούνται μέσα στον πεσιμισμό, μεγαλώνουν με τον σκεπτικισμό, κορυφώνονται με την αισιοδοξία και πεθαίνουν μέσα στην ευφορία
(Τζόν Τέμπλετον)

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 24 Μαΐου 2013

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ (Oδοί της γνώσης και της πλάνης)


Oδοί της γνώσης και της πλάνης

αναδημοσίευση από kathimerini.gr 

Eνα πλούσιο βιβλίο του καθηγητή Aλ. Φ. Mουρελάτου, για το ποίημα του Παρμενίδη
Tης Xλόης Mπάλλα

Aλέξανδρος–Φοίβος Mουρελάτος: «Oδοί της γνώσης και της πλάνης. Λόγος και εικόνα στα αποσπάσματα του Παρμενίδη». Aπόδοση στα ελληνικά: Σπύρος A. Mοσχονάς. Πανεπιστημιακές Eκδόσεις Kρήτης, 2002.

Tο ποίημα του Παρμενίδη, γραμμένο στα τέλη του 6ου αιώνα π.X., είναι ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της ιστορίας της φιλοσοφίας. Aν μάλιστα λάβουμε υπόψη μας ότι, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κείμενα της πρώιμης ελληνικής φιλοσοφίας, τα οποία παραδίδονται σε παραφράσεις μεταγενέστερων στοχαστών, στην περίπτωση του Παρμενίδη έχουμε να κάνουμε με ένα εκτενές κείμενο που αποδίδεται στον ίδιο τον συγγραφέα του, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε και για το αρχαιότερο κείμενο της ίδιας της φιλοσοφίας. 

Mια δυσκολία αλλά και μια πρόκληση που αντιμετωπίζουμε όταν έχουμε να κάνουμε με έναν φιλόσοφο που στέκεται στην αρχή της ιστορίας της φιλοσοφίας είναι να καταλάβουμε από πού ξεκίνησε. 

H κλασική πια μελέτη του Mουρελάτου για τον Παρμενίδη1 ξεκινά από αυτήν ακριβώς την πρόκληση, από την αναζήτηση δηλαδή της συγγένειας του Παρμενίδη με την παλαιότερη παράδοση, εν προκειμένω με την παράδοση της αρχαιοελληνικής επικής ποίησης.

Mέσα από μια γόνιμη ανάλυση ο συγγραφέας, καθηγητής της αρχαίας φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο του Tέξας στο Austin, καθώς επίσης, κατά καιρούς, και στο πανεπιστήμιο Kρήτης, και πιο πρόσφατα αντεπιστέλλον μέλος της Aκαδημίας Aθηνών, διερευνά τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στο περίφημο μοτίβο της περιπλάνησης του Oδυσσέα και στο ρόλο που έχουν οι οδοί της γνώσης και της πλάνης στο ποίημα του Παρμενίδη. «H εικόνα της οδού μεσιτεύει υπέρ μιας νέας αντίληψης για τη φύση της νόησης και της γνώσης. H εικόνα της περιπλάνησης έχει σκοπό να προβάλει μιαν αντίληψη του σφάλματος που αντιστοιχεί σ’ αυτή τη νέα αντίληψη της γνώσης.

Tο μοτίβο της καθοδήγησης είναι υπαινιγμός για μια έννοια της διδασκαλίας ως “οδηγητικού προσανατολισμού”» (σ. 43). Eδώ ο Mουρελάτος αξιοποιεί ένα σημαντικό στοιχείο του ποιήματος, καθώς μας θυμίζει ότι αυτό που οι προηγούμενοι ιστορικοί της φιλοσοφίας επιχειρούσαν να απομονώσουν ως φιλοσοφική διδασκαλία του Παρμενίδη παρουσιάζεται με τη μορφή μιας «ξενάγησης» σε διαφορετικούς δρόμους αναζήτησης.
Παρακολουθούμε το ταξίδι ενός νέου άντρα προς μια θεά η οποία του υπόσχεται να τον καθοδηγήσει σε αυτούς, για να τον αναγκάσει στο τέλος, με όρους, θα λέγαμε, «λογικής αναγκαιότητας», να αποκλείσει τον δρόμο του «μη είναι» και να δεχτεί ότι ο μόνος βέβαιος δρόμος που μπορεί να ακολουθήσει είναι ο δρόμος που ορίζει ότι «είναι».

O Mουρελάτος αφιερώνει ένα εκτενές και ομολογουμένως αρκετά τεχνικό κεφάλαιο στην παρουσίαση και την κριτική αποτίμηση των διαφορετικών ερμηνειών που έχουν δοθεί στο «έστι» του Παρμενίδη. Σημαντικό κομμάτι της δικής του θέσης κατέχει ο εντοπισμός των ιδιαιτεροτήτων της πρώιμης μεταφυσικής. H θέση του είναι αρκετά πολύπλοκη για να περιγραφεί εδώ – ο ίδιος ο Mουρελάτος, άλλωστε, επανήλθε στην παρουσίασή της σε μεταγενέστερα κείμενά του. 

Mεγάλο μέρος της αξίας της βρίσκεται στην επίδραση που άσκησε στη μεταγενέστερη βιβλιογραφία. Aντιμετωπίζοντας το παρμενίδειο είναι ως ένα είδος «τροχιάς» που οδηγεί στην εσωτερική ταυτότητα των πραγμάτων, ο Mουρελάτος ξεκινάει τη μετατόπιση του ίδιου του ερωτήματος από τις διαμάχες για την ερμηνεία του έστι προς μια νέα ερμηνευτική πρόταση που υπογραμμίζει τη συμβολή της σκέψης του Παρμενίδη σε μια κριτική της «επιστημονικής» μεθόδου.
Aπό τα σημαντικότερα κεφάλαια του βιβλίου είναι αυτό που πραγματεύεται τις έννοιες «Πειθώ και πίστης». Eίναι ένα από τα πρώτα κείμενα στην ιστοριογραφία της φιλοσοφίας που επιχειρεί να απαλλάξει την πειθώ από τις αρνητικές συνδηλώσεις της (οι οποίες κυριάρχησαν μόνο ύστερα από το διαζύγιο φιλοσοφίας και ρητορικής τον 4ο αιώνα π.X.) και να τονίσει ένα αρχαιότερο σημασιολογικό πλέγμα που συνδέεται κυρίως με την πιο ουδέτερη, επιτευκτική (όπως μεταφράζεται στο βιβλίο ο όρος «achievement sense» του Gilbert Ryle) έννοια του «καταφέρνω κάποιον».

Aς αναφερθούμε, τέλος, στο ζήτημα της μετάφρασης του βιβλίου στα νέα ελληνικά. Δεν είναι η πρώτη φορά που κείμενο του Mουρελάτου δημοσιεύεται στην ελληνική γλώσσα – άρθρα αλλά και ένας πολύ σημαντικός τόμος στον οποίο ο ίδιος έχει συγκεντρώσει μια σειρά από μελέτες κορυφαίων επιστημόνων για τους προσωκρατικούς έχουν κυκλοφορήσει στο παρελθόν, αν και όχι με ιδιαίτερη ευκολία στη διακίνηση2. H συνεργασία του Mουρελάτου με τον Σπύρο A. Mοσχονά είναι πραγματικά ένα μεγάλο ευτύχημα. Kαι δεν πρόκειται για μια απλή μετάφραση, μια που η συνεργασία αυτή σε κάποιες περιπτώσεις, σύμφωνα και με τη μαρτυρία του συγγραφέα στον πρόλογο της ελληνικής έκδοσης, οδήγησε στην τροποποίηση του αρχικού κειμένου. Θα ήταν ίσως χρήσιμη η προσθήκη γλωσσαρίου ή σημειώσεων που θα δήλωναν στους Eλληνες αναγνώστες την εισαγωγή σε ορισμένες περιπτώσεις πολύ σημαντικών τεχνικών όρων στη γλώσσα μας3. Kαι θα ήταν οπωσδήποτε πολύ βοηθητική η απόδοση των ομηρικών παραθεμάτων στα νέα ελληνικά.

1. Tο αγγλικό πρωτότυπο «The Route of Parmenides» δημοσιεύτηκε το 1970 από τις πανεπιστημιακές εκδόσεις του Yale και έκτοτε αποτέλεσε σταθερή αναφορά στην έρευνα για τον Παρμενίδη.
2. A.P.D. Mourelatos, επιμ., «Oι Προσωκρατικοί», μτφ. Φωτεινή Tσιγκάνου κ.ά., Aθήνα: Eκπαιδευτήρια Kωστέα - Γείτονα, 1998.
3. Oπως είναι η «επιτευκτική έννοια», στην οποία ήδη αναφέρθηκα, ή ο όρος «ακτινωτή πολυσημία» που υιοθετείται στη σελίδα 155 για να δηλώσει, αν καταλαβαίνω καλά, το «focal equivocity».


                                                                  -------------------------



 Επίσης: 

α) διαβάστε
 

β) ακούστε
γ) χαμογελάστε!
δ) φιλοσοφείτε!
ε) επενδύστε!


 Μουσικές Επιλογές! 


Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2013

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ (ΣΟΛΩΝ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ)





7 ΣΟΦΟΙ:

2) ΣΟΛΩΝ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ

ΣΟΛΩΝ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ


Αθήνα, περ. 640 - περ. 560 π.Χ.

Πηγή: http://www.mousa.gr

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Μέγας Αθηναίος νομοθέτης, φιλόσοφος και ποιητής. Ανήκε σε πλούσια και αριστοκρατική οικογένεια του γένους των Κοδριδών και είχε πατέρα τον Εξηκεστίδη. Όταν έχασε την περιουσία του, στράφηκε προς το εμπόριο και γι’ αυτό ταξίδεψε στην Αίγυπτο και στη Μικρά Ασία. Από παιδί εκπαιδεύθηκε και ανατράφηκε αρμονικά. Επωφελήθηκε των δεκαετών ταξιδιών του, για να μελετήσει ξένους πολιτισμούς και νόμους, καθώς και τον πολιτικοοικονομικό βίο άλλων χωρών. Τα αποκτηθέντα εφόδια αυτά, όταν ήλθε η κατάλληλη στιγμή, τα χρησιμοποίησε αποτελεσματικά για την κοινωνική και οικονομική ανόρθωση της πατρίδας του, για να αναδειχθεί ο σπουδαιότερος άνδρας της εποχής του.
Την εμπιστοσύνη του κοινού την κέρδισε πρώτα σαν ποιητής, επηρεάζοντας με τους φλογερούς του στίχους την αθηναϊκή δημόσια γνώμη, συμβουλεύοντας, ενθαρρύνοντας και ενθουσιάζοντας τους Αθηναίους. Αφού διέγνωσε ότι η κακοδαιμονία των Αθηνών και οι έριδες, δεν ήταν άλλο παρά αγώνας τάξεων, και υποσχέθηκε μέσα στα ποιήματά του τη θεραπεία του κακού, εξελέγη στα 594 π.Χ. άρχων με απεριόριστη εξουσία, για να θεραπεύσει τις κοινωνικές πληγές από τις οποίες έπασχε η πόλη επέτυχε με μια δικαιότερη νομοθεσία να εξισώσει σχεδόν τις τάξεις και να ανακουφίσει τους καταπιεζόμενους πολίτες, με την ελάφρυνση των χρεών, την απελευθέρωση των δούλων, την άρση υποθηκών σε κτήματα, την απαγόρευση της προσωπικής δουλείας του οφειλέτου και της οικογενείας του, τη βελτίωση των όρων δανεισμού κ.α. Επί πλέον εφήρμοσε και νομισματική μεταρρύθμιση και άλλες πολλές δικονομικές μεταρρυθμίσεις.
Ο Σόλων κατατάσσεται μεταξύ των Επτά Σοφών της αρχαίας Ελλάδος.

Πηγή: http://www.mousa.gr


Αποφθέγματα:

ΚΑΜΙΑ ΥΠΕΡΒΟΛΗ

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ

ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΜΕ ΙΣΤΟ ΑΡΑΧΝΗΣ ΠΟΥ ΣΥΓΚΡΑΤΕΙ ΤΑ ΕΛΑΦΡΑ ΚΑΙ ΑΔΥΝΑΜΑ ΑΛΛΑ ΣΚΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΡΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΑ

Ο ΛΟΓΟΣ ΕΠΙΣΦΡΑΓΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ Η ΣΙΩΠΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ

Ο ΚΟΡΕΣΜΟΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΡΕΣΜΟ Η ΥΒΡΙΣ

ΝΑ ΒΑΣΙΖΕΣΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΟΚΑΓΑΘΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠ' ΟΤΙ ΣΤΟΝ ΟΡΚΟ

ΜΗ ΛΕΣ ΨΕΜΑΤΑ

ΑΣΧΟΛΗΣΟΥ ΜΕ ΤΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ

ΜΗΝ ΑΠΟΚΤΑΣ ΒΙΑΣΤΙΚΑ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΘΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙΣ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙΣ

ΑΝΑΛΑΒΕ ΕΞΟΥΣΙΑ ΑΦΟΥ ΜΑΘΕΙΣ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΕΞΟΥΣΙΑΖΕΣΑΙ

ΜΗ ΔΙΝΕΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΛΛΑ ΣΩΣΤΕΣ

ΑΣΕ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΝΑ ΣΕ ΟΔΗΓΕΙ

ΜΗ ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΕΦΕΣΑΙ ΜΕ ΚΑΚΟΥΣ

ΝΑ ΤΙΜΑΣ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕΒΕΣΑΙ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ

Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΙΣΟΤΗΤΑ

Πηγή: http://www.mousa.gr


Περισσότερα για τον Σόλωνα…από http://el.wikipedia.org
Νομοθέτης
Ως συνέπεια βίαιης και μακροχρόνιας εξέγερσης των πολιτών ενάντια στους ευγενείς, ο Σόλων κλήθηκε κοινή συναινέσει των αντιμαχόμενων μερών, το 594/3 π.Χ. με έκτακτη διαδικασία να νομοθετήσει και για το έργο αυτό εξοπλίστηκε με έκτακτες εξουσίες. Εκείνο το έτος εξελέγη άρχων από το δήμο της Αθήνας και όχι από τον Άρειο Πάγο, όπως προέβλεπε το αθηναϊκό πολίτευμα της εποχής. Του δόθηκαν οι έκτακτες εξουσίες του διαλλακτού, δηλ. του μεσολαβητή, του συμφιλιωτή, και του νομοθέτου, τις οποίες διατήρησε και μετά το τέλος της ετήσιας αρχοντείας του. Οι νόμοι που θέσπισε δημοσιεύτηκαν ίσως το 592 π.Χ.
Τα νομοθετικά μέτρα του Σόλωνα ήταν πολύ τολμηρά, αλλά και δραστικά και αντικατοπτρίζουν το μέγεθος της κρίσης που κλήθηκαν να θεραπεύσουν. Βασίζονταν στην αρχή της ανισότητας και όχι της ισότητας, ενώ επιδίωκαν να αποτρέψουν την εμφύλια διαμάχη και τη διάλυση της πολιτικής κοινότητας της Αθήνας διατηρώντας παράλληλα την κοινωνική διαστρωμάτωση και την προβολή αυτής της διαστρωμάτωσης στη νομή της εξουσίας.: Καθόρισε τα αξιώματα τα οποία μπορούσε κάποιος να ασκεί, με κριτήριο τη τάξη στην οποία ανήκε, και όπου κατατασσόταν βάσει του εισοδήματος του (και ειδικότερα της φοροδοτικής του ικανότητας). Ως Ταμίες μπορούσαν να υπηρετήσουν μόνο πολίτες της ανώτατης τάξης, ενώ οι πολίτες της κατώτατης τάξης είχαν μόνο δικαίωμα συμμετοχής στην εκκλησία του δήμου. (Αριστοτέλης, εκδοση 2008) Τα μέτρα του αποσκοπούσαν στην παύση της εξάρτησης των ακτημόνων από την αγροτική οικονομία, καθώς και στην ανάπτυξη του εμπορίου και της βιοτεχνίας για την απορρόφηση αυτών των ακτημόνων, τους οποίους ο Σόλων προσπάθησε και ως ένα βαθμό κατάφερε να προφυλάξει από την πλήρη αποφλοίωση. Με τα μέτρα του ενισχύθηκαν οι μικρομεσαίοι αγρότες, αλλά και όσοι ασκούσαν κάποιο επάγγελμα εκτός της γεωργίας. Εξαλείφθηκαν τα στεγανά της καταγωγής, που εμπόδιζαν αυτούς που πτώχευαν από κάποιο επάγγελμα να ανέλθουν σε ανώτερες κοινωνικές τάξεις, να γίνουν πολίτες και να αναλάβουν αξιώματα. Το πολίτευμα της Αθήνας παρέμεινε ωστόσο και μετά τις μεταρρυθμίσεις τιμοκρατικό, βασισμένο στην κοινωνική διαστρωμάτωση και στη νομή της εξουσίας από τους πολίτες ανάλογα με τον εισόδημά τους, αν και το εισόδημα αυτό μπορούσε στο εξής να προέρχεται από πολλές διαφορετικές δραστηριότητες και όχι μόνο από την καλλιέργεια της γης. Επιδίωξη του Σόλωνα ήταν τέλος να καταστούν όλοι οι πολίτες συνυπεύθυνοι για την τήρηση των νόμων και την καταστολή παρανομιών. Ιδανικό του ήταν η ευνομία.
Το νομοθετικό έργο του Σόλωνα περιλάμβανε πρώτα μέτρα επανόρθωσης της υπάρχουσας κατάστασης, πολιτειακές μεταρρυθμίσεις που αφορούσαν στο πολιτικό σώμα, στη λαϊκή κυριαρχία και στα δικαστήρια, καθώς και νομοθετήματα σε συγκεκριμένους τομείς.
  • Μέτρα επανόρθωσης (σεισάχθεια, από το σείω που σημαίνει αφαιρώ και το άχθος που σημαίνει βάρος): Στα πλαίσια της σεισάχθειας (αποτίναξης βαρών), ο Σόλων
    • κατάργησε τα υφιστάμενα χρέη ιδιωτών προς ιδιώτες και προς το δημόσιο,
    • απελευθέρωσε όσους Αθηναίους είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών στην ίδια την Αθήνα και επανέφερε στην πόλη όσους εν τω μεταξύ είχαν μεταπωληθεί στο εξωτερικό. Για ξένους δούλους δεν γίνεται λόγος στις πηγές. Για να μην επαναληφθεί το φαινόμενο,
    • κατάργησε το δανεισμό με εγγύηση το σώμα (προσωπική ελευθερία) του δανειολήπτη και των μελών της οικογένειάς του. Είναι επίσης πιθανό ότι
    • αμνήστευσε τα αδικήματα που επέφεραν στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων.
  • Πολιτικό σώμα: Στα πλαίσια των πολιτειακών μεταρρυθμίσεων για την αναμόρφωση και διεύρυνση του πολιτικού σώματος της Αθήνας ο Σόλων διατήρησε τα τέσσερα υφιστάμενα τέλη που ρύθμιζαν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πολιτών και βασίζονταν ως τότε αποκλειστικά στο ύψος του αγροτικού εισοδήματος. Οι λεγόμενοι πεντακοσιομέδιμνοι επειδή είχαν εισόδημα πεντακοσίων μεδίμνων συγκροτούσαν την υψηλότερη τάξη. Ακολουθούσαν οι τριακοσιομέδιμνοι (με εισόδημα τριακόσια μέδιμνα), που λέγονταν και ιππείς, ή ιππάδα τελούντες, επειδή είχαν την οικονομική δυνατότητα να διατηρούν ένα άλογο. Οι διακοσιομέδιμνοι ονομαζονταν ζευγίται. Τέλος οι θήτες με εισόδημα κάτω των διακοσίων μεδίμνων ετησίως είχαν δικαίωμα ψήφου, αλλά δεν τους επιτρεπόταν να αναλάβουν κανένα δημόσιο αξίωμα. Για την κατάταξη των πολιτών σε μια από αυτές τις τάξεις
    • θέσπισε τον συνυπολογισμό και των εισοδημάτων που προέρχονταν από επαγγελματικές ή εμπορικές δραστηριότητες. Επιπλέον
    • έδωσε δικαίωμα στο κατώτερο από αυτά τα τέλη, τους θήτες, να συμμετέχουν στην εκκλησία του δήμου,
    • τους παραχώρησε όμως μόνο το δικαίωμα του εκλέγειν, όχι του εκλέγεσθαι.
Αποτέλεσμα αυτών των μεταρρυθμίσεων ήταν να λογίζονται στο εξής πολίτες όλοι οι ενήλικες άνδρες που κατοικούσαν στην Αττική και ήταν απόγονοι κατοίκων της Αττικής, μελών ιωνικών κοινοτήτων, αν και δεν θέσπισε την ισότητα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων για όλους τους πολίτες. Ο Σόλων έδωσε πιθανότατα δυνατότητα πολιτογράφησης και σε μετοίκους.
  • Λαϊκή κυριαρχία. Στις πολιτειακές μεταρρυθμίσεις του Σόλωνα περιλαμβάνονται και μέτρα που διεύρυναν τη λαϊκή κυριαρχία, δηλ. τη στήριξη της εξουσίας στο σώμα των πολιτών της Αθήνας. Συγκεκριμένα ο Σόλων
    • μετέφερε στην εκκλησία του δήμου την αρμοδιότητα της εκλογής των αρχόντων, που είχε ως τότε ο Άρειος Πάγος, και
    • θέσπισε τη διαδικασία της κληρώσεως εκ προκρίτων πεντακοσιομεδίμνων για την εκλογή τους. Σύμφωνα με αυτή τη διαδικασία ο δήμος εξέλεγε ένα αριθμό υποψήφιων αρχόντων από το τέλος των πεντακοσιομεδίμνων και στη συνέχεια γινόταν κλήρωση για την ανάδειξη ενός από αυτούς τους υποψηφίους.
    • Ίδρυσε ένα νέο βουλευτικό σώμα, τη βουλή των τετρακοσίωντετρακοσίους) και
    • μετέφερε σε αυτό τις προβουλευτικές αρμοδιότητες που είχε ως τότε ο Άρειος Πάγος, δηλ. τη διαδικασία προκαταρκτικής επεξεργασίας των σχεδίων ψηφισμάτων που θα υποβάλλονταν στην εκκλησία του δήμου.
Η βουλή των τετρακοσίων ήταν πιο δημοκρατική σε σύγκριση με το αριστοκρατικό σώμα του Αρείου Πάγου, στο οποίο συμμετείχαν μόνο πεντακοσιομέδιμνοι που είχαν θητεύσει ως άρχοντες (και είχαν εκλεγεί από τον ίδιο τον Άρειο Πάγο σύμφωνα με τη διαδικασία που ίσχυε πριν τις μεταρρυθμίσεις του Σόλωνα). Η βουλή αντίθετα είχε 400 εκλεγμένα μέλη, που προέρχονταν και από τα τέλη των ιππέων και των ζευγιτών, η θητεία κάθε βουλευτή ήταν ετήσια και οι τέσσερις φυλές της Αθήνας αντιπροσωπεύονταν ισότιμα, με εκατό βουλευτές η καθεμιά.
  • Δικαστήρια: Στο χώρο της δικαιοσύνης οι μεταρρυθμίσεις του Σόλωνα ήταν επίσης σημαντικές προς την κατεύθυνση του εκδημοκρατισμού και του ελέγχου της εξουσίας. Ο Σόλων
    • έδωσε τη δυνατότητα σε κάθε πολίτη, όχι μόνο στον παθόντα, να καταγγέλλει στον Άρειο Πάγο με εισαγγελία (αγωγή) οποιονδήποτε, ακόμα και άρχοντα, και να εμφανίζεται ως κατήγορος. Με αυτό τον τρόπο κατοχυρώθηκε ουσιαστικά το έννομο συμφέρον του απλού πολίτη σε σχέση με την άσκηση της εξουσίας από τα κρατικά όργανα, ακόμα και αν οι ενέργειες των κρατικών οργάνων δεν τον έβλαπταν άμεσα.
    • Ίδρυσε την Ηλιαία, ένα λαϊκό δικαστήριο με πολλά μέλη, ως αντίβαρο του Αρείου Πάγου σε θέματα απονομής δικαιοσύνης. Η ακριβής σύνθεση της σολώνειας Ηλιαίας δεν είναι γνωστή και δεν αποκλείεται να πρόκειται απλά για την ίδια την εκκλησία του δήμου, όταν αυτή συνεδρίαζε ως δικαστήριο. Στην Ηλιαία μπορούσε να προσφύγει οποιοσδήποτε εναντίον δικαστικής αποφάσεως αρχόντων. Το όνομά της προέρχεται από το ουσ. ηλία=αλία, που σημαίνει εκκλησία, σύναξη. Η κλασική διαμόρφωση της Ηλιαίας σε «δεξαμενή» 6000 κληρωμένων Αθηναίων άνω των 30 ετών, από την οποία λαμβάνονταν οι δικαστές για τα ηλιαστικά δικαστήρια, οφείλεται στις μεταρρυθμίσεις του έτους 462 π.Χ. από τον Εφιάλτη.
  • Άλλα νομοθετήματα: Ο Σόλων θέσπισε και πλήθος άλλων νόμων για συγκεκριμένα θέματα, που δεν είναι όλα γνωστά. Τα σημαντικότερα από αυτά είναι
    • η απαγόρευση της εξαγωγής γεωργικών προϊόντων πλην λαδιού,
    • ρυθμίσεις στις ιδιωτικές σχέσεις (π.χ. κανόνες υδροληψίας, ελάχιστες αποστάσεις οικοδομών)
    • θέσπιση κοινωνικής πρόνοιας για αναπήρους και επικλήρους (θυγατέρες που κληρονομούσαν αποκλειστικά την πατρική περιουσία λόγω έλλειψης άρρενα κληρονόμου),
    • μέτρα προστασίας της οικογένειας και του γάμου, που περιλάμβαναν μέτρα εναντίον της μοιχείας, του βιασμού, της μαστροπείας και της πορνείας,
    • υποχρέωση των γονέων να διδάξουν στα παιδιά τους κάποια τέχνη και απαλλαγή των τέκνων από τη φροντίδα των ηλικιωμένων γονέων τους, αν οι τελευταίοι δεν είχαν ανταποκριθεί σε αυτή την υποχρέωσή τους.
Συνολικά ο Σόλων ρύθμισε πάνω σε νέες βάσεις το δημόσιο, το ιδιωτικό και το ποινικό δίκαιο. Οι νόμοι του δημοσιεύτηκαν ίσως το 592/1 π.Χ. καταγραμμένοι σε ξύλινες τετράγωνες στήλες, οι οποίες στένευαν προς τα πάνω και στρέφονταν γύρω από άξονα, γι' αυτό και ονομάστηκαν "άξονες" ή "κύρβεις". Η νομοθεσία του απέκτησε φήμη και επέδρασε θετικά στην εξέλιξη του δικαίου αλλά και στην κοινωνική, οικονομική, πολιτική και πολιτειακή εξέλιξη της Αθήνας. Δίκαια ο Σόλων θεωρείται πατέρας του αστικού δικαίου.
Το 410 π.Χ. συγκροτήθηκε στην Αθήνα μια επιτροπή νομομαθών, οι αναγραφείς των νόμων, που ανέλαβε την εκκαθάριση και την κωδικοποίηση των νόμων του Δράκοντα και του Σόλωνα. Το έργο της επιτροπής διακόπηκε από τους τριάκοντα τυράννους και ολοκληρώθηκε μετά την πτώση τους. Το 403/2 π.Χ. παρέδωσαν το σώμα νόμων που κατάρτισαν, το οποίο φύλαγαν στο εξής οι θεσμοθέται.
 
Αυτοεξορία
Ο Σόλων, για να αποφύγει μεταβολές της νομοθεσίας του και για να μην αναμειχθεί στην εφαρμογή της, αποδήμησε για δέκα χρόνια. Στην ενέργειά του αυτή διακρίνεται μια πρώτη εφαρμογή της διάκρισης της νομοθετικής από την εκτελεστική εξουσία. Κρίνοντας από την τυραννία του Πεισίστρατου και των διαδόχων του, που εγκαθιδρύθηκε το 561 π.Χ. και διάρκεσε ως το 510 π.Χ., οι μεταρρυθμίσεις του Σόλωνα φαίνεται πως δεν αντιμετώπισαν πλήρως τα προβλήματα που επιδίωκαν να λύσουν. Η ουσία τους όμως διατηρήθηκε και μετά το τέλος της τυραννίας και αποτέλεσε το θεμέλιο πάνω στο οποίο εδραιώθηκε η κλασική αθηναϊκή δημοκρατία.
Ο Σόλων κατά τη διάρκεια των δέκα χρόνων της αυτοεξορίας του επισκέφτηκε, μεταξύ άλλων, και το βασιλιά των Σάρδεων Κροίσο, ο οποίος τον ρώτησε αν γνώριζε κανέναν άνθρωπο πιο ευτυχισμένο από αυτόν. Ο Σόλων του ανέφερε τρεις περιπτώσεις ευτυχισμένων ανθρώπων και τον συμβούλεψε με το γνωστό: "Μηδένα προ του τέλους μακάριζε" (=μη μακαρίζεις κανέναν, πριν το τέλος του). Όταν ξαναγύρισε στην Αθήνα, τη βρήκε σε πολύ καλή κατάσταση χάρη στα δικά του νομοθετικά μέτρα και πέθανε ευτυχισμένος σε βαθιά γεράματα.
Πηγή: http://el.wikipedia.org


 ==================================================================


a) διαβάστε
β) ακούστε
γ) χαμογελάστε!
δ) φιλοσοφείτε!

ε) επενδύστε!



ΜΟΥΣΙΚΗ (Μάνος Χατζιδάκις)

ΜΟΥΣΙΚΗ (Ντέμης Ρούσσος)

ΜΟΥΣΙΚΗ (Βαγγέλης Παπαθανασίου)

ΜΟΥΣΙΚΗ Aerosmith, ABBA, Adele, Arctic Monkeys



Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2012

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ






7 ΣΟΦΟΙ:

1) ΘΑΛΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ

ΘΑΛΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ


Μίλητος
περ. 640 - περ. 546 π.Χ.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ένας από τους Επτά Σοφούς της Αρχαίας Ελλάδος. Πλούτισε με την εμπορία του αλατιού, ταξίδεψε στην Αίγυπτο, απ’ όπου εισήγαγε στην πατρίδα τη χρήση των λεγόμενων Αιγυπτιακών κλασμάτων, ήτοι των εχόντων αριθμητική μονάδα. Καταμέτρησε το ύψος των μεγάλων αιγυπτιακών πυραμίδων από τη σκιά τους και καθόρισε ως αιτία των πλημμυρών του Νείλου τις ετήσιες. Ανακάλυψε την έλξη των ελαφρών σωμάτων από το ήλεκτρο. Προείπε την έκλειψη ηλίου της 28 Μαΐου 585 π.Χ. και θεωρείται ο ιδρυτής της Θεωρητικής Γεωμετρίας. Σαν αρχή του «παντός» έπαιρνε το νερό.

Ρητά:

ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

ΤΟ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΔΙΟΤΙ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΣΕ ΟΛΑ

ΤΟ ΣΟΦΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΔΙΟΤΙ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

ΤΟ ΤΑΧΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΟΥΣ ΔΙΟΤΙ ΤΡΕΧΕΙ ΠΑΝΤΟΥ

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΩΡΟΣ ΔΙΟΤΙ ΧΩΡΑΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

ΤΟ ΩΡΑΙΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟ ΘΕΟΥ

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΕΝΝΗΤΟΣ

ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

ΤΟ ΕΥΚΟΛΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ

ΤΟ ΠΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ

ΤΟ ΠΙΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ

ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΦΡΟΝΙΜΑΔΑΣ

ΘΕΪΚΟ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΩΜΑ
ΥΓΙΕΣ ΕΦΕΥΡΕΤΙΚΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΕΜΦΥΤΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ ΤΗ ΜΟΡΦΩΣΗ

ΜΗΝ ΠΛΟΥΤΙΖΕΙΣ ΜΕ ΑΣΧΗΜΟ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΜΗΝ ΕΠΗΡΕΑΖΕΣΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΚΟΛΟΓΙΕΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΑΙ

ΟΤΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΣΟΥ ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ

ΑΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΣΕ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΥΠΟΜΕΝΕΙΣ ΕΥΚΟΛΑ ΤΙΣ ΑΤΥΧΙΕΣ

Η ΕΠΙΟΡΚΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΙΧΕΙΑ

ΝΑ ΕΠΙΖΗΤΑΣ ΤΗ ΣΟΦΙΑ

ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ ΤΟ ΚΑΛΟ

ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΕΣ

Πηγή: http://www.mousa.gr

 

 η ζωή και το έργο του :

                                               Ο σπουδαίος έλληνας μαθηματικός
 


πρακτικές εφαρμογές του θεωρήματος των αναλογιών


  

Θαλής ο πρώτος επιστήμων

 ooo



ΘΑΛΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ 

 

Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2012

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Αναδημοσιεύσεις από το διαδίκτυο


Φιλοσοφία είναι η επιστήμη που ασχολείται με ερωτήματα, προβλήματα ή απορίες που μπορούμε να αποκαλέσουμε οριακά, θεμελιώδη, ή έσχατα, όπως αυτά της ύπαρξης, γνώσης, αξίας, αιτίας, γλώσσας και του νου. Ξεχωρίζει από άλλους τρόπους αντιμετώπισης των παραπάνω προβλημάτων, από την κριτική και γενικώς συστηματική προσέγγιση των θεμάτων και την οικοδόμησή της πάνω σε λογικές εξηγήσεις.
Η λέξη φιλοσοφία ετυμολογικώς είναι σύνθετη και προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό φιλείν (αγαπώ) και τη λέξη σοφία, δηλαδή αγάπη για τη σοφία. Η φιλοσοφία μάς ανοίγει νέους δρόμους και αναζητά απαντήσεις σε ερωτήματα που πιθανώς ξεπερνούν τις ανθρώπινες γνωστικές δυνατότητες, βοηθώντας στη διερεύνηση των ορίων της ανθρώπινης σκέψης, ακόμα και όταν δεν φτάνει σε κάποιο αποτέλεσμα ο επαγωγικός της προβληματισμός. Δεν θα ήταν λάθος να πούμε ότι φιλοσοφία είναι σκέψη πάνω στην ίδια τη σκέψη και τις δυνατότητες της. περισσότερα...

  -----------------------------------------------------------

Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

 

  ===================================


Ο ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΚΑΙ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ

Μέρος 1/2

Μέρος 2/2

  ====================================

ΙΩΝΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

1)

  2)

  3)

  ===================================

            

Αλέξανδρος ο Αφροδισιεύς              

                                                                                                                                                                 Ο Αριστοτέλης και ο Αλέξανδρος o                                                                                                                                                                Αφροδισιεύς, Μουσείο Μπόντε, Βερολίνο

Αρχείο:Andrea briosco, aristotele e alessandro di afrodisia.JPG Ο Αλέξανδρος ο Αφροδισιεύς υπήρξε Έλληνας περιπατητικός φιλόσοφος του 3ου αιώνα (τέλη 2ου- μέσα 3ου αι. μ.Χ. ). Γεννήθηκε στην Αφροδισία της Καρίας, και από εκεί πήρε το επώνυμό του. Θεωρείται ο σημαντικότερος σχολιαστής [1]του Αριστοτέλη (σώζονται τα υπομνήματά του στα Αναλυτικά πρότερα). Ιδιαίτερη επίδραση στη μεταγενέστερη φιλοσοφική σκέψη άσκησε η    ερμηνεία του αναφορικά με την αριστοτελική αντίληψη περί του νου την οποία αναπτύσσει στα δύο βιβλία του Περί ψυχής.

 Διδάχτηκε φιλοσοφία από τον Ερμίνο, Αριστοκλέα τον Μησσήνιο και τον Σωσιγένη. Ήτανε δε τόσο καλός μαθητής, που έγινε καλύτερος από όλους τους Αριστοτελικούς φιλοσόφους. Απόκτησε τόσο στοιχειώδη μόρφωση, που καταλάβαινε τις λέξεις του Αριστοτέλη με μεγάλη ακρίβεια, και χρησιμοποιούσε μόνο αυτές χωρίς να τις συγχέει με άλλες άλλων νεώτερων φιλοσόφων. Οι Έλληνες και οι Άραβες τον θαύμαζαν τόσο πολύ, που αντί για τον Αριστοτέλη, το όνομα του Αφροδισιέα επικαλούνταν ως μαρτυρία. Ακόμα και οι μεταγενέστεροι τον τιμούσαν πολύ, όπως φαίνεται από τον Πλωτίνο. Η μεγάλη πολυμάθεια τούτου του ανδρός τον κατέστησε καθηγητή, όχι στην Ρώμη, αλλά στην Αθήνα ,όπου δίδαξε αριστοτελική φιλοσοφία μεταξύ 191 και 211, αλλά και στην Αλεξάνδρεια. Τον κάλεσαν οι Καίσαρες Σεπτίμιος Σεβήρος και Καρακάλλας, προς τους οποίους έγραψε το ευχαριστήριο βιβλίο περί Ειμαρμένης. Ο Αθήναιος αναφέρει ότι μετά τον θάνατο του Σεβήρου ζούσε ακόμα.

 Από τα πρωτότυπα έργα του αναφέρονται το περί ειμαρμένης στο οποίο υπεραμύνεται της αριστοτελικής αρχής της ελευθερίας της βούλησης εναντίον της αιτιοκρατίας των στωικών και το περί ψυχής, όπου επίσης ασκεί πολεμική σε στωικές αντιλήψεις.


Περί Ειμαρμένης και του εφ ημίν
Υπόμνημα εις το πρώτον των Πρωτέρων Αναλυτικών του Αριστοτέλους
Υπόμνημα εις τα Η' των Τροπικών
Υπομνήματα ή υποσημειώσεις, εις τον περί σοφικών Ελέγχων
Υπόμνημα εις τα ΙΒ' βιβλία των μετά τα Φυσικά
Υπόμνημα εις το περί Αισθημάτων
Υπόμνημα εις το Δ' βοβλίον των μετεώρων
Περί κράσεως σωμάτων
Περί ψυχής βιβλία Β'
Φυσικών Σχολίων, βιβλ. Δ
Προβλημάσων Φυσικών και Ιατρικών, βιβλία Β'
Περί Πυρετών προς Απολλώνιον Ιατρόν
Υπόμνημα, ήτοι σχόλια εις τα τρία βιβλία της Ρητορικής του Αριστοτέλους  
πηγή: wikipedia

 ===============================================